Ik begrijp studenten wanneer ze zeggen dat ze dat online gedoe beu zijn.

Ik begrijp studenten wanneer ze zeggen dat ze er genoeg van hebben om dagen aan één stuk voor hun scherm te zitten om colleges te volgen. Ik ben het alweer beu na amper één week. Tijdens deze krokusvakantie profiteerde ik ervan om enkele online colleges mee te pikken die ik anders niet kan volgen omdat ik zelf voor de klas sta. Ook vorige week, tijdens de afkoelingsweek, heb ik de openingscolleges van mijn tweede semestervakken gevolgd. Eerlijk gezegd, ik vraag mij af hoe de andere studenten dat hebben volgehouden. Na opeenvolgende dagen met twee colleges van telkens twee tot drie uren is mijn pijp nu wel uit. Dat heeft de barstende hoofdpijn mij vannacht heel goed duidelijk gemaakt.

Ik ben geen fan van live online lessen en ik zal het wellicht nooit worden. Er zijn vier dingen die me bij het online lessen volgen de kast op jagen:

  • Colleges in ‘Allo ‘AlloEngels.
    OK, dit heeft op zich niets te maken met online, maar ik heb er me wel blauw aan geërgerd deze week. Verschillende colleges worden in het Engels gegeven omdat er internationale studenten aan deelnemen. Tot daar uiteraard geen probleem. Als dat Engels op iets trekt. Maar als een docent meer klinkt als kolonel Van Ström in de sitcom ‘Allo ‘Allo en voortdurend naar zijn woorden moet zoeken, dan word ik zenuwachtig. Dan begin ik me vragen te stellen bij de voorbereiding van de man.
  • Studenten zonder basisetiquette voor online onderwijs.
    De ene prof is de andere niet. Door de band genomen verloopt het wel goed. Maar bepaalde studenten hebben er iets van weg om de docent voortdurend onderbreken tijdens zijn exposé zonder eerst een signaal te geven iets te willen zeggen (het digitale handje opsteken). Wanneer dat gebeurt en de docent gaat daar in mee, dan voel ik de neiging in mij opkomen om die student zelf terecht te wijzen (sorry, beroepsmisvorming zeker). Gelukkig staat de chatfunctie meestal uit bij meer dan 250 studenten. Anders crasht het platform :-).
  • Een online les die gewoon een college is zoals in de aula.
    Als ik twee of drie uur moet luisteren naar een college dat exact op dezelfde manier gegeven wordt als in de aula, dan haak ik af. Dan kon de prof beter gewoon zijn powerpoint inspreken of een blended traject in mekaar steken. Dat zou veel efficiënter zijn.
  • Docenten die nu, na één jaar afstandsonderwijs, nog steeds de platformen niet goed kunnen gebruiken.
    Hier erger ik me nog het meest aan. Als ik zie hoe sommige docenten vandaag nog steeds niet goed kunnen werken met de platformen die de universiteit aanbieden, dan stel ik me daar serieuze vragen bij. Het minimum dat je aan professionaliteit van een docent mag verwachten, naast zijn vakkennis, is dat hij na één jaar corona, toch al weet hoe die software in mekaar steekt. Dat een docent daar zowat drie kwartier van zijn openingscollege mee verprutste gaf mij opeenvolgend een gevoel van lastigheid, plaatsvervangende schaamte en medelijden.
    Laat je dan toch helpen door een assistent of volg op z’n minst een cursus.

In mijn vorig leven had ik wellicht al serieus gesakkerd of van mijn oren gemaakt. Dat doe ik dus niet meer. Nu relativeer ik al die frustraties weg. Al die docenten zitten immers vol goede bedoelingen en ik ben ook geen krak meer in al dat digitale gedoe. En ik ben al blij als de lesvideo’s online verschijnen en ik die digitale beproeving kan ondergaan op de momenten dat het mij uit komt 🙂

Blog 11 van de 28. Ik loop serieus achter op schema 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.