Romanfragment 3 – Dilemma

Kan je na meer dan twintig jaar niets van je te laten horen zomaar bij iemand binnenvallen? Het dilemma hield hem al nachtenlang wakker.
Hij kende haar van in zijn studententijd in de hoofdstad. Hij deed zijn eerste jaar opnieuw en zij begon er dat jaar aan. Tot zijn grote verbazing koos zij op de jaarlijkse meter- en peteravond van de faculteitskring hem uit als peter. Dat feit alleen al had hij nooit begrepen. Wat had hij nu te bieden? Maar hij kweet zich goed zijn 'taak' als peter van een eerstejaars. Volgens haar dan. Zelf vond hij na zoveel jaren dat hij meer had kunnen doen.

"Ze heeft een oogje op u. Ze kijkt naar u op", vertelde één van zijn medestudenten hem op een bepaald moment. "Jij ziet spoken", was zijn reactie geweest. Hij was altijd blind geweest voor dergelijke signalen en het gebeurde maar zelden dat iemand door zijn olifantenvel geraakte. Nochtans had hij haar wel graag. Ze was een verlegen meisje, gereserveerd en beredeneerd, zeker geen haantje de voorste of spring in't veld. Een mooi meisje ook. Lang donkerblond haar, zomersproetjes en pretoogjes, en een lach die hem deed wegsmelten door er nu aan te denken. En ze was ook de rustheid zelve. Als één van de weinigen had zijn hem er dan al op gewezen dat zijn razende levensritme ooit verkeerd zou aflopen. Hij moest meer tijd voor zichzelf uittrekken. Dat ze hiermee waarschijnlijk tijd voor haar en voor hun beiden bedoelde was toen in hem nooit opgekomen.

Na de kandidaturen was hij haar eigenlijk volledig uit het oog verloren. Contacten onderhouden was toen minder vanzelfsprekend dan nu. Sociale media en internet stonden nog in hun kinderschoenen. Een student met een GSM was eerder een uitzondering. Maar nu waren die middelen er wel. Wanneer hij de slaap weer eens niet kon vatten besloot hij dan maar te doen waarvoor iedereen die media gebruikt had toen ze populair werden: oude bekenden opzoeken. Alleen, wat was haar familienaam nu weer? Hij had er het jaarboek kunnen bij halen, maar was eigenlijk te lui om uit zijn bed te komen en vooral, hij wilde het zich per sé kunnen herinneren. Dat was hij haar wel verschuldigd na twintig contactloze jaren, vond hij. Uiteindelijk schoot haar naam hem te binnen en hij typte hem in het zoekschermpje van Instragam. Niks. Dan maar Facebook proberen. Opnieuw typte hij haar naam en ditmaal kreeg hij verschillende zoekresultaten. 

Lang hoefde hij niet te zoeken want daar stond ze, op zijn scherm, slechts één klik van hem verwijderd. Ze was nog geen haar veranderd. Met haar pretoogjes en zomersproeten, en met die lach. 

Hij smolt. Maar klikte niet. Nog niet.

Dit is blog 11 van de 28. Op 14 februari geschreven, en vandaag gepost.
Omdat elke roman een goede liefdeshistorie nodig heeft.

Al jaren speel ik met het idee om zelf een historische roman te schrijven die zich afspeelt in mijn favoriete Franse regio, de Languedoc-Roussillion. Een streek met een enorm boeiende geschiedenis waar ik zelf nooit genoeg van krijg. Vele auteurs zijn me daar al voorgegaan, maar soit, er kan altijd wel een roman. In afwachting dat de muze mij een geniaal plot doet bedenken, schrijf ik momenteel romanfragmentjes uit die – meestal tijdens slapeloze nachten – in mij opkomen. Ik schrijf wat ik in gedachten beleef. Niet dat ik autobiografisch schrijf, maar ik schrijf wel vanuit het perspectief van mijn hoofdpersonage. Ik zit als het ware op zijn schouder. Mijn schrijfproces is momenteel als een game waarin ik level na level doorloop, nog niet wetend waar ik uitkom. Alles kan nog veranderen. Voorlopig vertrek ik vanuit het 15de eeuwse Forteresse de Salses, maar dat kan evengoed morgen in één van de kastelen van de katharen veranderen. De fragmenten zijn genummerd, maar zijn niet chronologisch.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.