Romanfragment 1

Stemmen uit het verleden

De opkomende noordwestenwind blies de zwoele zomerlucht langs zijn gebruinde wangen. Een welkome verkoeling na alweer een snikhete zomerdag. De ondergaande zon kleurde de sneeuwtoppen van de Mont Canigou langzaam in een rode gloed. Naar dit moment keek hij elke dag opnieuw naar uit. Na het vertrek van de laatste bezoeker, wanneer de stilte het fort opnieuw verovert op de toeristen - komt de site pas echt tot leven. Zeker op de dagen als deze, wanneer de Tramontane opsteekt en de eeuwenoude stemmen van het verleden uit de grijs-grauwe stenen van het forteresse tot leven lijkt te brengen. 

"Monumenten zijn de stille getuigen van het verleden, de kunst is te leren luisteren naar wat ze te vertellen hebben. Dat is geschiedenis. Wie de geschiedenis kent en goed luistert ziet in historische sites het verleden voor zijn ogen tot leven komen", was steevast de openingsquote geweest van zijn colleges geschiedenis aan de universiteit. Sinds een jaar deed hij niets liever dan zelf elke avond, bovenop de donjon, te luisteren naar de stemmen van het verleden. Wat hij echter niet kon vermoeden was dat ze die avond ook echt zouden spreken...
Mont Canigou (bron: Les Vendangeurs littéraires
Al jaren speel ik met het idee om zelf een historische roman te schrijven die zich afspeelt in mijn favoriete Franse regio, de Languedoc-Roussillion. Een streek met een enorm boeiende geschiedenis waar ik zelf nooit genoeg van krijg. Vele auteurs zijn me daar al voorgegaan, maar soit, er kan altijd wel een roman bij zeker. 

Ik ben eigenlijk research aan het doen naar een goed en liefst een echt mysterie waarrond ik mijn fictief plot kan weven, maar in afwachting schijf ik wel al romanfragmentjes uit. Het zijn stukjes tekst meestal tijdens mijn slapeloze nachten in mij opkomen en die ik dan in het kort uitschrijf. Ik schrijf wat ik in gedachten beleef. Niet dat ik autobiografisch schrijf, maar ik schrijf wel vanuit het perspectief van mijn hoofdpersonage. Ik zit als het ware op zijn schouder. Mijn schrijfproces is momenteel als een game waarin ik level na level doorloop, nog niet wetend waar ik uitkom. Alles kan nog veranderen. Voorlopig vertrek ik vanuit het 15de eeuwse Forteresse de Salses, maar dat kan evengoed morgen in één van de kastelen van de katharen veranderen.  

Dit is blog 7 van de 28.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.