Yes, he still can

Toegegeven, ik ben fan van Obama en van zijn speeches.

Zelden ben ik zo onder de indruk van toespraken als van zijne. Zijn toespraken als president schreef hij niet allemaal volledig zelf, dat weet ik ook. Maar je moet het wel kunnen brengen. Zo’n bevlogen sprekers mis ik vandaag in ons politieke en andere landschappen. We hebben ook geen echte speech-cultuur.

De toespraak van Obama tot alle graduates in de US.

Het is nochtans iets unieks om een speech af te steken die mensen in beweging zet. Ik heb het zelf een paar keer mogen ervaren in mijn vorig leven. En dat geeft best wel een boost. Het geheim van een goede speech ligt volgens mij in 2 dingen: een goede voorbereiding met een sterke opbouw en vooral geloven in wat je staat te vertellen. Authentiek zijn. Authenticiteit. Daar is het woord. Voor mij geen mode-woord. Wel de kern van alles. En dat ontbreekt zo hard vandaag.

En dat bewondering ik zo in die man. Obama heeft door zijn presidentschap niet veel aan authenticiteit moeten inboeten. Toen hij het Witte Huis verliet om plaats te maken voor de grootste opportunist, was Obama nog altijd diezelfde idealist die hij was toen hij er 8 jaar eerder binnenstapte. Misschien zelfs nog een grotere dan voorheen, door alle toestanden en spelletjes die hij moest ondergaan en meespelen om toch maar iets gedaan te krijgen. Het feit dat hij nu de miljoenen opschept doet wat mij betreft zelfs niets af aan zijn aura. Hij pompt er dan ook veel van in zijn Obama Foundation.

Zo’n beweging als de Obama Foundation zou ik hier ook graag zien ontstaan. Een beweging gedreven rond mensen die allemaal willen gaan voor een betere wereld. Zeker nu met heel die coronacrisis. Er is in België wel het #beternacorona-initiatief en het manifest ondertekend door 3000 wetenschappers, maar er beweegt niks of alleszins veel te weinig. Iedere NGO hangt er weer zijn eigen karretje aan vast om vooral de eigen rekening te spijzen. Van eendracht is weinig sprake. Wat mij betreft zijn de NGO’s in ons land even vastgeroest in oude principes dan de politiek.

Een beweging van individuele burgers die dat allemaal overstijgt en die drijft op puur engagement zonder eigenbelang. Daar droomt de idealist in mij nog altijd van. Ook al ben ik er al tigtal keren mee tegen de muur gelopen. Mocht ik er de kracht voor hebben, ik was er al mee bezig, denk ik.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.