Westende, de schoonste jaren uit mijn leven (tot nu toe)

Het voorbije verlengd weekend van O.L.V.-Hemelvaart trok ik met mijn ouders naar de studio in Westende. Er hangen veel (en alleen maar) goede herinneringen vast. Ik heb van 2003 tot half 2005 op die studio gewoond in afwachting van de oplevering van mijn eigen appartement in Westende. Achteraf bekeken zijn die jaren nog altijd de mooiste uit mijn leven. Elke keer weer maak ik me de bedenking dat terugkeren naar Halle de domste beslissing is geweest die ik ooit gemaakt heb. Als je vraagt wanneer ik echt gelukkig was in mijn volwassen leven, dan is het in mijn Westende-periode.

Waarom?

Tot voor kort zou ik gezegd hebben dat ik toen geen zorgen en gezever rond mijn oren had. En dat was ook zo. Ik had bij mijn verhuis in 2003 namelijk niet alleen mijn eerste (veel minder zware) burn-out achter mij gelaten, maar ook mijn Hals verenigingsleven (een eerste keer) stopgezet en daarmee ook alle toestanden eigen aan de achterkamerpolitiek van het verenigingsleven vaarwel gezegd. Ik leefde voor het eerst in mijn leven enkel en alleen voor mezelf, op 120 kilometer van alles en iedereen die tot dan toe mijn leven (positief en negatief) bepaald en beïnvloed hadden. Ik stond in die jaren zelf in het middelpunt van mijn leven en niet meer in de marge.

De West- Vlaamse geslotenheid weerhield me er eerst ook van om opnieuw in het verenigingsleven te stappen. Wat ik uiteindelijk wel deed door in 2005 de surfclub op te richten in Nieuwpoort. Uiteindelijk is dat wel een schitterende tijd geweest aan het Spaarbekken, maar achteraf bekeken was ik door die club ook wel al weer de verkeerde kant aan het op gaan. De club kwam stilaan in het centrum en ikzelf ging naar de marge. Wellicht is het daarom dat ik maar één vraag uit Halle nodig had om Westende te verlaten in 2007. Stom, stom, stom.

Referentiepunt

Mijn Westende-jaren zijn nu mijn referentiepunt. Ik heb het me de voorbije jaren meermaals beklaagd dat ik terugkeerde naar Halle. Ik wil nu terug naar die situatie van mijn Westende-jaren. Alleen is het nog niet duidelijk hoe. In die tijd had ik mijn job bij Roularta en daarmee zekerheid van een inkomen. Vandaag is die zekerheid er momenteel niet en ik sta op het punt om terug studies aan te vatten in Leuven. Leuven – Kust is nu ook niet bepaald een ideaal traject. Waar ga ik les kunnen geven en hoelang? Ook al is leerkracht stilaan een knelpuntberoep, de uurroosters zijn lang niet ideaal en je bent maar zeker van een jaar werk zolang je niet benoemd bent.

Maar moet ik dar eigenlijk allemaal rekening mee houden? Ben ik dan niet opnieuw mijn leven in de wachtstand aan het zetten? Anderzijds, moet ik om terug echt in functie van mezelf te leven wel terug naar zee? Kan ik dit niet in of rond Halle? Als ik dan in of rond Halle blijf, doe ik dat dan voor mezelf of omdat mijn familie hier woont? Of ben ik dan weer in functie van anderen aan het denken? Allemaal open vragen. Maar wel vragen die ik binnen dit en een jaar zal moeten beantwoorden als ik uit Halle-centrum verhuis.

To be continued…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.