Fuerteventura, de congé van mijn leven

Herstellen van een burn-out is onder andere vooral focussen op positieve zaken in uw leven om zo uit je negatieve gedachtenspiraal te geraken. Mijn coach doet me ook voortdurend te denken aan de positieve zaken in mijn leven en daarover te schrijven. Eén van de dingen die me deze week plots weer voor de geest kwam, was mijn out of the blue vakantie op Fuerteventura in april 2002.

Mijn eerste burn-out

In het voorjaar van 2002 ging voor de eerste keer bij mij het licht uit. Ik was de zomer voordien product manager geworden van De WoonGids van De Standaard en Het Nieuwsblad. Veel te vroeg, want ik had geen marketingkennis, laat staan ervaring. Die promotie zou later een zeer vergiftigd geschenk blijken. Ik vloog toen in het werk en vergat ik alles en iedereen rond mij. Maar na Batibouw 2002 was mijn bobijn af. Een verplicht en noodzakelijk verlof kondigde zich aan.

Ik heb toen eigenlijk zonder al te veel nadenken en zonder veel verwachtingen een vakantie geboekt naar Fuerteventura. Het surfersparadijs bij uitstek op de Canarische eilanden. Ik koppelde terug naar mijn vroegere hobby die door mijn studies en andere prioriteiten op de achtergrond verdwenen was. Op donderdag heb ik een hotel en een vlucht geboekt bij Thomas Cook, mijn board gereserveerd bij de plaatselijke surfspot en – voor zover ik me nog herinner – was ik op zondag al weg. Ik ben nooit zo onvoorbereid en op zo’n korte termijn met vakantie vertrokken als toen. En die reis was ook nog eens de eerste die ik helemaal op mijn eentje deed.

Hagelwitte, zonovergoten stranden en véél wind in Fuerteventura.

Verjaren in het paradijs

Elke dag reed ik er met een huurwagentje op en af naar de surfspot bij René Egli. Ik vaarde er voor het eerst op een korte surfplank met een hoog volume, de F2 Powerglide. Een ervaring die ik nooit zal vergeten. Mijn eigen surfplanken waren immers van de vroegere generatie: weinig volume en ook weinig draagkracht. De zogenaamde “zinkers”, want als er niet genoeg wind was stond je tot een je knieën in het water. Op Fuerte hadden ze de nieuwe generatie planken: weinig volume met grote draagkracht. Een zegen voor mensen (met een overgewicht) zoals ik. Het was ettelijke jaren geleden, maar de hele week zat ik van ’s morgens vroeg tot s’ avonds op het water. Voor het eerst in mijn leven surfte ik in de voetbanden van mijn board. Ik vloog over en door de golven en maakte op één week tijd meer progressie in het surfen dan ik de voorbije jaren gedaan had. Op het einde van de week waagde ik me zelfs aan waveriden in de branding.

Mijn F2 Powerglide in Fuerteventura.

De kick en het genot was zo groot dat ik me er zelfs niet meer van bewust was dat ik op de Altantische Oceaan vaarde, met sterke Passaatwinden die ook nog eens aflandig waren. De schrik die ik normaal altijd wel heb als ik op zee vaar was afwezig. Ik zat dan ook wel echt in het paradijs: hagelwitte stranden, palmbomen en een surfclub die je in the middle of nowhere bereikte via een zandwegje. s’ Middags lunchte ik in het restaurantje van de surfspot: een bar met een paar tafels onder een rieten dakje. Die spot was echt core surf: enkel de hoogst nodige accomodatie en voor de rest niks. Geen andere toeristen dan enkel mensen die voor hetzelfde kwamen als ik: windsurfen. Ik had er niet op gelet, maar mijn verjaardag viel plat in mijn vakantie. Toen ik die 16de april 2002, doodmoe van het surfen, terugkwam op mijn hotelkamer viel pas mijn frank: het hotel had er een fles champagne en een fruitmand gezet als geschenk voor mijn verjaardag.

De congé van mijn leven

Het was een vakantie waarin alles mocht en niks moest. Het is ook één van de enige, wellicht de enige reis, waarop ik echt alle zorgen thuisgelaten had. De jaren nadien zat het werk altijd wel ergens in een klein vakje in mijn valies. Maar Fuerte was voortdurend wind, water, zon en just me and my boards. Ik keerde doodmoe terug met tweedegraads brandwonden op mijn handen, mijn oren en hoofd (de zonnecrême durfde ik al eens vergeten te smeren). Tijdens de terugvlucht moest ik zelfs de airhostess roepen om het deksel van die warme lasagne open te doen. Mijn handen waren bovenaan verbrand van de zon, mijn handpalmen waren kapot van het zeezout en mijn vel was precies een maat gekrompen. Maar het kon me geen barst schelen. Ik had net de congé van mijn leven gehad.

De mooiste jaren tot nu toe

Het jaar nadien, in 2003, verkaste ik naar Roularta Media Group na in mijn eerste burn-out verzeild te zijn geraakt. Ik nam ontslag uit de verenigingen waar ik toen lid van was en verhuisde naar Westende om dichter bij mijn werk te wonen èn om het surfen terug prominent te maken in mijn leven. Ik kocht mijn Fanatic E-Ray, een nieuwe generatie board bij Ostend Surfing in Oostende en de daaropvolgende 5 jaar bestond mijn leven uit 2 zaken: werken en windsurfen. Geen gezever en geen zorgen. Just me and my boards. Achteraf bekeken zijn dit nog altijd de mooiste 5 jaar van mijn leven tot nu toe. Man, ik zou alles geven om terug te kunnen gaan naar die jaren.

Omdat Fuerte te duur geworden was, trok ik in 2003 naar Rhodos. Het eerste jaar opnieuw alleen. Vanaf 2004 trok ik elk jaar naar Rhodos met Luc en Veerle. Elk jaar was het een zalige vakantie. Luc was een collega bij Roularta en hij surfte ook in Nieuwpoort. We zijn vrienden gebleven tot op vandaag. Al moet ik hem dringend een teken van leven geven, bedenk ik me nu. Luc leeft het leven dat ik eigenlijk ook wil: gepassioneerd door het windsurfen. Hij is inmiddels wel gepensioneerd en leeft zowat aan het water in Zeeland. Sinds ik 2 jaar geleden niet meer naar Zeeland ging wegens te veel werk en intussen ook mijn motorhome verkocht is ons contact wat verwaterd. Misschien moet ik ook maar terug naar Zeeland trekken in afwachting van mijn stekje in Zuid-Frankrijk of misschien daar gaan wonen… we’ll see.

Maar eerst ga ik de (toen nog niet digitale) foto’s terugzoeken van Fuerte en die congé nog eens herbeleven in mijn hoofd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.