Ik vertrek (ooit)

“Moest ik hier mijn kost kunnen verdienen, ik was allang naar hier verhuisd”.

Dit was mijn gedachte tijdens mijn voorbije vakantie. Hier is in Zuid-Frankrijk, meerbepaald de Languedoc-Roussillion. Achteraf bekeken verbaast het me ook niet dat ik me daar zo thuis voel. Heel die streek ademt de geschiedenis van het Middeleeuwse Frankrijk, de Tramontana blaast er de pannen van het dak op de verschillende surfspots en je kan er ongelofelijk lekker eten. Wind, water, geschiedenis en gastronomie. Vier van mijn vijf passies op één plaats. De literatuur (mijn 5depassie) heb ik altijd zelf wel mee. Geen wonder dat deze streek zo als thuis aanvoelt. Moest ik kunnen, ik vertrok echt. Vandaag nog.

Verhuizen naar Zuid-Frankrijk is een oude droom van mij. In 2014/2015 volgde ik een coaching voor timemanagement om meer tijd voor mezelf te krijgen in mijn agenda. Ik nam ontslag in zowat al mijn verenigingen om meer me-time te krijgen. En ik beslistte voor mezelf dat alles wat ik nog zou doen moest bijdragen tot dat ene doel: Zuid-Frankrijk… en een zeilboot. 2018 werd het doeljaar. Dat was het plan. En dat is het ook gebleven: een plan. Want het is nu 2019 en ik woon nog steeds in België en heb geen boot. Omdat ik eigenlijk verder leefde voor anderen, dit keer geen verenigingen, maar voor mijn klanten. Mijn Franse droom verdween gaandeweg in de koelkast, om te eindigen in het vriesvak. 

Veel was er echter niet nodig om mijn oude droom te ontdooien. De Tramontana die de staggen van de zeiljachten doet klepperen tegen hun mast en zo de hele jachthaven als het ware laat zingen. Meer niet. Vanop een terrasje zag ik hem plots weer liggen. Mijn Jeanneau Sun Odyssey. Ik zag me er al mee de haven buitenvaren.

Ik heb mezelf opnieuw voorgenomen om deze keer niets of niemand mij van koers te laten veranderen. Wind, Water, Geschiedenis en Literatuur zijn mijn referentiekader en daar past het idee om ooit naar het zuiden te verhuizen en een zeilboot te kopen mooi in. Dit wordt mijn spreekwoordelijke wortel. Alleen blijf ik nu binnen mijn referentiekader en ik zet er deze keer geen datum of jaartal op. Ik ga nu eerst en vooral genieten van de weg er naartoe. Die bestaat uit dingen die ik graag doe. Geen harde deadlines, dus geen stress.

Het eerste wat ik aanpak is het behalen van mijn Algemeen Stuurbrevet en het brevet van Yachtman. Daarna wil ik zelf terug het ruime sop kiezen met een gehuurde boot. En van de meer dan 100 vakantiedagen die ik nu heb (of zal hebben) als leerkracht zullen er meer dan de helft in het zuiden gespendeerd worden. Misschien wel als skipper op een zeilcharter. We zullen zien. Alles mag, niets moet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.