Mijn poort naar de geschiedenis en de literatuur: Thea Beckman

In één van mijn vorige posts had ik het over het moment dat ik boeken ben beginnen lezen. Na Annie MG Schmidt en de boekjes van Pietje Puk, de vrolijke postbode ontdekte ik al gauw de schatkamer van uitgeverij Lemniscaat met schrijfster Thea Beckman in de hoofdrol.

Haar trilogie over de Honderdjarige Oorlog waren de eerste romans van formaat die ik las. Ze kregen me ook nu, drie decennia later, opnieuw aan het lezen. Eén van de nadelen van een burn-out is dat je geen letter gelezen krijgt. Korte artikels online gaan er nog wel door, maar eens het complexer wordt haakt je verstand af. Ik had de boeken van Beckman enkele maanden in huis gehaald, in een nostalgische bui nadat mijn moeder thuiskwam met Kruistocht in Spijkerbroek, heruitgegeven als actie om meer jeugd aan het lezen te krijgen. Ik nam de boeken mee op vakantie met de idee dat jeugdboeken misschien wel zouden lukken.

De voorbije 2 weken heb ik ze dus met succes herlezen. De volledige trilogie van de Honderdjarige Oorlog.: Geef me de ruimte, Triomf van de verschroeide aarde en Rad van Fortuin. Ik was toen – zo’n 30 jaar geleden verkocht – en nu opnieuw. Beckman loodste me opnieuw in deze 3 romans doorheen de eerste decennia van de Honderdjarige Oorlog en het middeleeuws Frankrijk. Met het bestaande werk La Vie de Bertrand Duguesclin als rode draad brengt Beckman alle historische hoofdrolspelers uit deze periode tot leven en verweeft hun ware verhaal met dat van de fictieve Marije, de burgerdochter die een verplicht huwelijk ontvlucht naar Frankrijk en zo deze woelige periode beleeft. En als lezer beleef je alles mee van op de eerste rij.

Ik ken weinig auteurs van jeugdboeken die complexe historische gebeurtenissen en tijdperken op zo’n een schitterend transparante manier toegankelijk maken voor jongeren (en volwassenen met een burn-out). Voor mij waren deze romans toen de poort naar de geschiedenis en de literatuur. ze gaven me de smaak van geschiedenis en het lezen. Historische romans werden – en zijn nu nog steeds – mijn favoriete lectuur. Door deze boeken te herlezen herontdekte ik ook hoe graag ik in die geschiedenis duik.

Beckman heeft intussen het gezelschap gekregen van Ken Follet, nog zo’n meester in het vak. Zijn trilogieën over het middeleeuwse Engeland en over Europa in de 2 wereldoorlogen en de koude oorlog zijn ook stuk voor stuk meesterwerken en lekkernijen voor geschiedenisfanaten. Tijdens het lezen kwam ook een van mijn oude dromen opzetten: zelf ooit zo’n historische roman schrijven.

Toen het onderwerp ter sprake kwam aan tafel zei mijn oudste nichtje Carolijn langs haar neus weg: “Wat houdt je tegen?”. En eigenlijk, ja, wat houd me tegen? Weer iets aan mijn nieuwe bucketlist toegevoegd van dingen die mogen maar niet moeten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.